Interview Gerrit Hoogstraaten



Het woord is aan Gerrit Hoogstraatten. In zijn vrije tijd werkt hij aan manuscripten en liedteksten. Maak kennis met een vrolijke en gepassioneerde Gerrit.

1) Wie is Gerrit Hoogstraaten. Kun je een stukje over jezelf vertellen?
Ik ben over het algemeen een vrolijk en gepassioneerd persoon. Ik dans de quickstep en de Argentijnse tango en ik geniet met volle teugen als we met het hele gezin plus aanhang bij elkaar zijn. Ik kan heel druk zijn in gezelschap en neem dan niet alles en iedereen even serieus, vooral mezelf niet. Sinds een paar jaar heb ik mijn eigen kleine appartement boven de Dappermarkt in Amsterdam, waar ik me in alle eenzaamheid kan concentreren op het schrijven. Daar ben ik ook als zzp'er actief met een administratiekantoor voor paramedici. De zaak loopt goed en de vrijheid van het zelfstandig ondernemen geeft me de ruimte mijn eigen tijd zo in te delen dat ik elke dag wel een paar uur aan mijn manuscripten en liedteksten kan werken.

2) Klopt het dat de roman 'Wie vleugels heeft' ontstaan is vanuit jouw ervaring en kennis van theaterproducties? Wat of wie heeft er aan bijgedragen om een roman te schrijven over een musicalgezelschap?
Mijn kennis en ervaring met theaterproducties is vrij beperkt. Ik heb in opdracht een drietal musicals geschreven die ik ook zelf heb geregisseerd, wat ik heel erg leuk vond om te doen. Op eigen initiatief en naar mijn scenario's zijn verder twee grote openluchtspektakels opgevoerd ter inwijding van twee nieuwbouw- en renovatieprojecten in Amsterdam. Over de laatste daarvan, "Theseus de Stierdanser", gespeeld op het KNSM-eiland in 1995, had ik ook zelf de eindregie. Maar ik ben als regisseur toch niet meer dan autodidact en amateur. De musical "Pippin" die in mijn roman "Wie vleugels heeft" centraal staat is een bestaande musical. Het verhaal daarvan is voor een musical nogal ongewoon. De hoofdpersoon laat zich leiden door "spelers" die eigenlijk "stemmen in zijn hoofd" zijn. Hij laat zich door hen van de ene manische onderneming meeslepen in de andere om uiteindelijk in een diepe depressie terecht te komen. Voor het zetten van de laatste stap, feitelijk het plegen van zelfmoord, deinst hij volgens het originele script terug, en de vraag of dit niet zijn Grote Finale had moeten zijn blijft open. In de periode dat ik dit stuk zelf bij een ontzettend leuk gezelschap in Delft mocht regisseren - mijn enige uitstapje als regisseur naar een niet door mijzelf geschreven scenario - raakte de werkelijkheid ineens hard aan het verzonnen verhaal. Een vriend met wie ik jarenlang badminton speelde was teruggevallen in een drugsverslaving, hij kon het leven dat juist weer op de rails leek ineens toch niet langer aan. Ik heb met mijn boek geprobeerd verhaal en werkelijkheid op elkaar aan te sluiten. Het gaat dus niet zozeer om een verslag van mijn eigen ervaringen als regisseur, al heb ik die er natuurlijk wel in verwerkt. Wat ik jammer vind in de recensies tot op heden is dat niemand zich eigenlijk echt heeft afgevraagd waarom de gesprekken die de regisseur in het boek thuis met zijn vrouw voert, niet netjes tussen aanhalingstekens staan. Iemand heeft dat wel als een slordigheid aangemerkt, maar ik heb het juist met opzet zo gedaan. Wie dat in de gaten krijgt zal zich namelijk afvragen of deze vrouw wel bestaat of ooit bestaan heeft, of dat ze misschien nooit meer is geweest dan precies zo'n stem in het hoofd van de regisseur als de "spelers" dat zijn in het hoofd van Pippin. Voor een tweede druk, mocht die er komen, zal ik de uitgever vragen deze stukken in cursief te zetten, want ik vind dat het verhaal op dit punt wordt onderschat. Het aardige is wel dat de musical zelf eveneens op diepere betekenis lagen is onderschat. Daar verwijst het motto voorin mijn roman ook naar. Even people who've done the show often don't realize the depth of meaning and subtext in Pippin - een uitspraak van Scott Miller.

3) Waar kunnen wij nog meer boeken of producties van je vinden?
In een aantal bibliotheken zullen nog exemplaren van mijn eerdere verhalenbundels te vinden zijn, die zijn verder alleen nog tweedehands te krijgen, o.a. via BolCom. Collectors items zo langzamerhand, wees er snel bij!

4) Zijn er nog 'schrijfplannen' in verschiet? Ben je momenteel met iets bezig?
Ik heb het scenario geschreven voor een stuk dat in eerste instantie als openluchtspektakel is opgezet, maar waarvan op dit moment onzeker is of het wel op die manier door kan gaan. Als uitgangspunt daarvoor heb ik de legende van het Solse gat genomen, een leemkuil in de bossen bij Putten. Zie http://desolsevanhetsolsegat.weebly.com/ Verder heb ik ruim tien jaar in verschillende versies gewerkt aan een historische roman over een Amsterdamse politieman in de tweede wereldoorlog. Het verhaal is voor een deel gebaseerd op de geschiedenis van mijn grootvader. Hierover heb ik onlangs in mijn blog geschreven: http://gerrithoogstraaten.weebly.com/blog. Het manuscript is nu af en in aanbieding bij verschillende uitgeverijen. Ik beschouw het boek als belangrijker dan mijzelf. Maar intussen ben ik ook al ruim een jaar bezig aan het schrijven van een nieuwe roman. Het verhaal daarvan heeft als onderstroom de mythe van Isis en Osiris. Het speelt over meerdere generaties. Het boeiendst bij het schrijven van deze roman vind ik de wijze waarop tenminste twee van de op dit moment zes vertellers in het boek mij volledig in beslag nemen met hun ongewone persoonlijkheid. Van de andere vier ben ik ook helemaal niet zeker wat ze nog voor mij in petto hebben. Ik hoop het boek komend jaar te voltooien onder de titel "Zonnemans Zonnepanelen".

5) Wat wil je onze lezers nog als tip of advies meegeven?
Daar hoef ik niet lang over na te denken: vier het leven.