Interview Madeleine Kemna



Het woord is aan Madeleine Kemna. Lezen en schrijven van verhalen begon als kind en is nooit meer weggegaan.

1) Wie is Madeleine Kemma? Kun je jezelf voorstellen?
Ik ben geboren in 1966. Van jongs af aan werd ik enorm blij van het lezen van boeken en het schrijven van verhalen. Deze passie bleef onverminderd tijdens mijn studies bedrijfskunde en economie. Ruim veertien jaar werkte ik voor banken en vermogensbeheerders in Rotterdam, GenŤve en Londen. Ook ben ik enige tijd verbonden geweest aan de Erasmus Universiteit. Na mijn werk volgde ik in de avonduren regelmatig schrijfcursussen. Daarnaast schreef ik columns en artikelen voor kranten en tijdschriften. Voor uitgeverij Sonsbeek schreef ik een aantal stukken in het bookazine 'De Nieuwe Brug' (over financiŽle historie) en een hoofdstuk in 'Bubbels, spraakmakende financiŽle crises uit de geschiedenis'. Daarin kon ik mijn liefde voor geschiedenis en mijn drang naar onderzoek kwijt.

Sinds 2009 wijd ik me volledig aan het schrijven en verdeel ik mijn tijd tussen Rotterdam en Edinburgh, waar mijn gezin woont. Op http://www.tartantales.com doe ik verslag van de ontwikkelingen rond de Schotse onafhankelijkheidskwestie en op http://www.Lindanieuws.nl schrijf ik over Schotland in de rubriek Wereldwijven. Daarnaast werk ik regelmatig in opdracht van bedrijven. In juli 2014 verscheen mijn boek 'Tartan Tales, Het Schotse onafhankelijkheids-referendum door Nederlandse ogen'. Ook heb ik een historische roman voor kinderen geschreven, 'Geheim uit de Gouden Eeuw' die hopelijk binnenkort uitkomt.

2) Het eerste wat ik mezelf afvroeg toen ik de samenvatting van je boek las: Hoe ben je op het onderwerp gekomen, wat dreef je om hierover te gaan schrijven?
Op 18 september stemmen de inwoners van Schotland over de vraag of ze het Verenigd Koninkrijk willen verlaten. Als ze 'Ja' zeggen verandert er voor het overblijvende Verenigd Koninkrijk misschien nog wel meer dan voor Schotland (er is sprake van het verlies van de permanente zetel in de Veiligheidsraad en de kans dat het Verenigd Koninkrijk de EU verlaat wordt aanzienlijk groter). Dat betekent dat het referendum ook serieuze consequenties voor de rest van de wereld kan hebben. Als Nederlandse in Schotland vond ik het een mooie uitdaging om mijn landgenoten op luchtige wijze een aanvulling te geven op de berichten die ze via de Nederlandse media kennen.

3) Kun je kort toelichten waar het boek 'Tartan Tales' overgaat?
In korte, toegankelijke stukjes krijgt de lezer een idee hoe de Schotse wens naar onafhankelijkheid te verklaren is vanuit een historische context. Ook komen allerlei complicaties rond eventuele onafhankelijkheid aan bod. Tussendoor zijn weetjes toegevoegd onder het motto 'Schots en scheef'.

4) Jouw zoon heeft je eens gevraagd om een boek voor hem te schrijven. Al snel ben je begonnen aan een kinderboek. Een groot contrast met 'Tartan Tales'. Hoe heb je dit zelf ervaren?
Tot op het moment dat mijn zoon mij vroeg wanneer ik nou eens boek voor hem ging schrijven had ik altijd non-fictie voor volwassenen geschreven. Het leek me een goed idee van mijn uitstapje naar de kinderboeken een zijstap te maken. Hoewel het een fictief verhaal zou worden, wilde ik wel dat er een flinke historische component in zou zitten en moest alles zo goed mogelijk 'kloppen'. Ik heb veel gehad aan het onderzoek naar de zeventiende eeuw en de VOC dat ik voor mijn eerdere werk had gedaan en heb ook veel informatie gevonden in de bibliotheek van het maritiem museum in Rotterdam, het Scheepvaartmuseum in Amsterdam en het Flessenscheepjesmuseum in Enkhuizen. Ik had het idee dat ik me op deze manier goed hield aan het principe 'schoenmaker blijf bij je leest'. Daar verkeek ik me behoorlijk op. Het schrijven voor kinderen is echt iets heel anders als het schrijven voor volwassenen en zeker in vergelijking met non-fictie. Ik stuurde het manuscript naar een aantal uitgeverijen. Meerdere keren kreeg ik het retour met de bekende woorden: 'helaas ...veel succes verder', maar enkele uitgevers vonden ook dat het potentieel had, maar nog niet goed genoeg was. We zijn nu een paar jaar verder en achteraf gezien hadden ze groot gelijk. Maaike Molhuysen van 'De Lettervrouw' heeft het manuscript kritisch bekeken. Haar adviezen en editing waren heel waardevol voor mij onder andere op het gebied van perspectief, karakterontwikkeling en compositie. Ik denk dat het heel moeilijk, zo niet onmogelijk is om zonder professionele feedback het beste boek te schrijven dat in je zit.

5) Wat wil je onze gepassioneerde lezers of beginnende schrijvers meegeven? Aan welke tips & tools in het 'schrijverswereldje' heb je zelf veel gehad?
Ik had zelf in het begin moeite om een consequent perspectief te kiezen (soms nog steeds). Toch heb ik gemerkt dat de lezer zich veel meer in het verhaal kan inleven als je daar als schrijver wel in slaagt.