Interview Roelie van Guldener



Het woord is aan ... Roelie van Guldener. Auteur van een gedichtenbundel 'Mijn ziel'.

1) Wie is Roelie van Guldener?
Dat lijkt een simpele vraag. Maar als ik dat hier in een paar zinnen probeer te beantwoorden, is 't niet zo gemakkelijk. Ik dacht jaren geleden dat ik iemand was die niet zoveel te bieden had , weinig kon en iemand was die niemand zag staan. Kortom iemand die eigenlijk niet zoveel toe te voegen had aan het leven van een ander of de wereld. Door de jaren heen heb ik wat patronen doorbroken, systemen geanalyseerd en een heleboel dingen proberen te leren en verklaren. Deels is dit gelukt en ben ik uitgegroeid tot een positief ingestelde vrouw die niet kijkt naar dingen die ik niet heb, of mis. Maar naar de dingen die ik wel heb, en probeer daar blij en dankbaar voor te zijn. Natuurlijk heb ik ook wel mijn baal-/ jammer- en klaagdagen. Hee, ik ben ook maar een mens!

Ik ben 46 jaar, getrouwd met mijn jeugdmaatje Cas, we hebben twee zonen van 23 en 20 jaar en ik werk fulltime als projectondersteuner in een politieke organisatie (overheid).

2) In ons mailcontact is het duidelijk dat je passie ligt bij het schrijven van gedichten. Je schrijft ze zelfs al vanaf je 14e. Onlangs heb je een gedichtenbundel uitgegeven "Vanuit mijn ziel". Kun je hierover wat meer toelichten?
Door mijn moeilijke (traumatische) jeugd, waar ik de nodige (toch wel) vreselijke dingen heb meegemaakt, ben ik gevormd als mens. Ik schreef op mijn veertiende mijn eerste gedicht, deze ging over wanhoop en de gedachte aan zelfmoord. Ik vernam dat het schrijven actiever werd als in de "de knoop" zat, en met m'n gevoelens geen kant op kon. Als ik moeilijk kon ademhalen! Het opschrijven van deze emoties en gedachten, gaf me dan even ruimte om te ademen. Het was dan even iets minder heftig. Zwaar waren mijn gedichten en zeker voor zo'n jong meisje, maar ja zo heb ik die tijden dan ook ervaren. Maar ook de kalverliefde(s) versjes schreef ik op. Want de gevoelens van verliefdheid en bij iemand horen had ik natuurlijk ook, maar waren niet bereikbaar voor mij. Mijn vader en moeder hielden me angstvallig thuis, bang dat ik de wereld zou ontdekken en hun achter zou laten. Dat eerste gedicht heb ik in een moedig moment aan mijn moeder laten lezen. Ze reageerde afwijzend en afkeurend. Dat ik die woorden zo had geschreven waren wel erg voor iemand van veertien en dat ik daar zo over schreef daar snapte ze niets van. En ik durfde het niet uit te leggen!! Van af dat moment hield ik de gedichten maar voor mijzelf. Ik wilde niet dat iemand om uitleg zou vragen en me veroordeelde of kleineerde, niet nog meer!!

Op zestien jarige leeftijd ben ik noodgedwongen weggelopen, gevlucht voor het strenge regime van "thuis". Ik ben opgevangen door de allerliefste mensen die ooit op deze aardbol hebben rondgelopen. De ouders van en mijn toenmalig vriendje (en nu huidige man) Cas. Na een aantal maanden daar gewoond te hebben, ben ik zelfstandig gaan wonen en zorgde ik voor mijn eigen inkomen. Toen ik achttien werd, zijn Cas en ik gaan samenwonen. Al die tijd bleef ik schrijven, mijn gevoelens bleven op die manier overzichtelijk, grijpbaar en behapbaar. We trouwden, en kregen twee hele mooie jongens. Helaas had de oudste zoon een beperking en gaf dit weer de nodige zorgen en onzekerheden. Genoeg weer om over te schrijven…..Het is nu trouwens een geweldige jongeman. Wel met zijn bijzonderheden maar meteen hart van goud.

Toen mijn zoon vorig jaar werd aangereden door een auto, kwam ik weer in een donkere periode terecht. Na een zware periode van een heftige ziekte bij Cas met de nodige gevolgen, werken in een fulltime baan en zorgen voor een zieke man, de zorg voor het gezin en het huis(houden), bleek de aanrijding de laatste bekende druppel die de emmer deed overlopen.
Ik sliep nog amper, drie kwartier per nacht was veel maar ik deed maar door, wie moest het anders doen, dacht ik. Ik reageerde hyper op licht en geluid. Ik schrok zelfs van mijn eigen stem. De bedrijfsarts stuurde me met een recept van een slaapmedicatie per direct naar huis. Het licht ging uit. Ik voelde me niet sterk genoeg, had gefaald! Natuurlijk was dit niet zo, maar dat ik zo "slecht" voor mijzelf had gezorgd kwam weer deels voort uit mijn verleden. Ik moest leren (ook) voor mijzelf goed te zorgen en lief te zijn. Burnout luidde het vonnis. In deze periode is ook mijn bundel "Vanuit mijn ziel", (met al haar levensfacetten in kleur en zwart-wit) ontstaan. Mijn man overtuigde mij er van dat ik mijn gedichten in een boek moest bundelen en verder alleen maar leuke dingen moest doen, waar ik positieve energie van zou krijgen. En dat heb ik met vallen en opstaan gedaan! Ik heb toen al mijn gedichten gebundeld.

Natuurlijk gaat de bundel niet alleen maar over mijn jeugd en mijn "jonge" gevoelens. Ook de door de jaren heen gebeurde dingen staan er in beschreven. Ik heb de bundel onderverdeeld in een aantal thema's; Overdenkingen, leven, kinderen, liefde, afscheid nemen, loslaten en andere dingen. Wat ik wel wil benadrukken is het feit dat deze bundel is geschreven vanuit mijn ziel. Niet met het beeld voor ogen dat het ooit uitgegeven zou worden en door anderen zou worden gelezen. Dus is het heel persoonlijk, puur en eerlijk. Maar soms dus ook rauw, hard of heftig. Toch denk ik dat het daarom ook weer heel herkenbaar is voor iedereen. Want een ieder heeft wel eens wat meegemaakt. Verdrietige, heftige dingen, maar ook vast mooie. Iedereen heeft haar eigen verhaal die hun eigen leven kleurt. De bundel legt iets over mij en mijn leven bloot. Daarom heb ik de bundel uitgegeven. Niet om er rijk van te worden (haha illusie), maar wel om iets met een ander te delen. Om misschien iemand troost of kracht te kunnen geven, of (h)erkenning, gewoon omdat iemand of het gevoel enz. er mag zijn. Om dingen te benoemen en mensen hun gevoel aan te raken zo dat niemand zich ooit nog alleen hoeft te voelen!!

3) Hoe kunnen onze liefhebbers aan deze bundel komen?
De bundel is te bestellen bij Uitgeverij Boekscout.nl Soest (www.boekscout.nl).
Ook is de bundel te bestellen bij de boekhandel ISBN nummer: 978-94-6089-598-2
Op guldener6@zonnet.nl kan je de bundel bij mij persoonlijk bestellen. Ik schrijf er dan een persoonlijke boodschap in of signeer alleen (wat je maar wilt). Ik hoor graag van jullie! De bundel kost €14.95 (dit is exclusief verzendkosten).

4) Waar kan men meer over je en je werk lezen?
Nog meer, haha? Als je in Google mijn naam tikt, krijg je wel een aantal hits. Ik heb met Nationale gedichtendag 2011, voorgedragen uit eigen werk. Een verslag hierover is te vinden op; http://www.asserjournaal.nl/bericht/19698

Verder hebben er interviews gestaan in:
Dagblad van het Noorden
Drenthe Journaal
Gezinsblad
Buurtlink
KOUB
Drents Plateau
En verschillende websites

Wanneer iemand echt geďnteresseerd is zijn de artikels digitaal beschikbaar.

Verder ben ik te vinden op:
Facebook
Linkedin
Twitter
Een eigen website is iets dat ik graag nog in de toekomst zou willen realiseren. Zodat ik weblogs kan plaatsen en mijn gedachten en gevoelens dan ook zo weer met iemand kan delen.

5) Wat zijn je toekomstplannen? Waar kunnen we je naam nog meer tegenkomen?
Ik blijf allereerst mijn gevoelens en gedachten opschrijven. Dat blijft me lucht geven. Of ik weer een bundel uit zal gaan geven, weet ik niet, de tijd zal het leren. Als de mogelijkheid zich voordoet, zal ik het zeker overwegen!

Verder zou ik heel graag een autobiografisch boek schrijven. Ik weet nog niet zo goed of dit zou moeten gaan over mijn heftige jeugd en de gevolgen enz., of over de zorgen en vragen rondom de beperking van mijn zoon door de jaren heen. Of over de ziekte van mijn man en de impact er van. Of andere zaken die me bezighouden….Of misschien moet dit wel allemaal apart. Maar goed de dingen waar ik over wil schrijven, zijn heftig en er zijn natuurlijk meerdere emoties en mensen bij betrokken dus dit vraagt de nodige zorgvuldigheid en geduld. In ieder geval schrijfstof genoeg. Nu nog de tijd vinden.

Maar de toekomst is ook:
De dingen wat op haar beloop laten. Ik doe naast mijn fulltime baan een Beroepsopleiding Coaching en Counselling bij de academie voor CenC. En probeer ook nog tijd over te houden voor mijn gezin en mijzelf. Na een burnout moet je nog bewuster keuzes maken en goed voor jezelf blijven zorgen. Iedereen wie schrijft weet dat schrijven een creatief proces is waarbij je af en toe rust en ruimte (ook in je hoofd) nodig hebt. Dus mijn schrijvers(toekomst) plannen liggen even in de kast, samen met mijn schrijverspen. Maar mijn emoties, gedachten en ideeën zijn en worden goed bewaard in mijn hoofd. En wanneer er weer wat ruimte vrijkomt, haal ik de data van mijn "harde schijf" en zal dit weer toevertrouwen aan het papier. Ik hoop altijd maar dat de tijd me is gegund. Tel je zegeningen denk ik dan!!

Ik wil iedereen graag tot slot een inspirerend, liefdevol, tevreden en gelukkig leven toe wensen met natuurlijk veel lees- en schrijfplezier.

Assen, Roelie van Guldener 13 juni 2011